پرستاران اراكي به خبرنگار فارس گفتند:

تجليل از پرستاران، نبايد به «روز پرستار» محدود شود

خبرگزاري فارس: در لابه‌لاي 365 صفحه تقويم سالانه ايران، روز بزرگي در يكي از صفحات هر سال، مصادف با ميلاد باسعادت بزرگ بانوي تاريخ اسلام، حضرت زينب كبري (س) به نام روز پرستار به ثبت رسيده است؛ روزي كه شايد بتوان از آن به عنوان بهانه‌اي براي تقدير از يك سال سخت كاري از قشري زحمت‌كش، بي‌توقع و مظلوم به نام «پرستار» بهره جست.

به گزارش خبرگزاري فارس از اراك، 12 خرداد، بهانه خوبي بود تا بار ديگر در جمع پرستاران حاضر شويم و از تلخ و شيرين كارشان، از مشكلات فراروي آنها و البته انتظاراتشان از مسئولين بشنويم.
به اين منظور با حضور در يكي از مراكز درماني شهر اراك به ميان پرستاران رفتيم و در گفت و گو با آنها همنواي نغمه غمگين جسم‌هاي خسته و دل‌هاي مهربانشان شديم!
گفت و گوي 5 ـ 4 ساعته ما با پرستاران بخش‌هاي مختلف، گاهي اوقات از مسير خارج مي‌شد و به سمتي مي‌رفت كه به يك درددل كهنه و قديمي تبديل شود.
گاهي اوقات خود پرستاران با عذرخواهي عنوان مي‌كردند كه درد دلشان زياد و مشكلاتشان فراوان است كه وقتي سالي يك بار گوشي براي شنيدن و تريبوني براي گفتن پيدا مي‌كنند، زمان را به دست فراموشي مي‌سپارند! مشكلاتي كه همچون يك زخم كهنه شده هر سال در روز پرستار سر باز مي‌كند، اما گامي براي رفع آنها برداشته نمي‌شود.
ضياء الدين اخوان، پرستار جواني كه 9 سال است با داشتن مدرك كارشناسي، پرستاري در بيمارستان وليعصر اراك مشغول به فعاليت است، عقيده دارد كه شغل پرستاري هم يكي از شغل‌هاي انبياست و در تعريف اين شغل مي‌گويد: پرستاري، شغل شريفي است كه در آن، پرستار خود را وقف زندگي مردم مي‌كند.
وي با اشاره به مشكلات فراروي شغل پرستاري در گفت و گو با خبرنگار فارس در اراك معتقد است: وظايف اصلي پرستاران در بوروكراسي‌ و كارهاي دست و پاگير اداري گم شده است.
اخوان، وجود كمبودهاي فراوان در حوزه بهداشت و درمان را از ديگر مشكلات فراروي پرستاران عنوان مي‌كند و اظهار مي‌دارد: چوب همه مشكلات و كاستي‌هاي اين حوزه اعم از نامناسب بودن فضاي فيزيكي بيمارستان‌ها، كمبود نيرو، به موقع حاضر نشدن پزشك بر بالين بيمار و ... هميشه بر سر پرستاران زده مي‌شود.
وي خطاب به تمام مسئولين و مردم گفت: پرستار هم يكي از اعضاي جامعه است و بايد به حقوق آنها احترام گذاشته شود.
مهين جلالوندي، ديگر پرستار شهر اراك است كه با وجود خستگي فراواني كه در چشمانش موج مي‌زند، مي‌گويد: هميشه سعي مي‌كنم با روي خوش بر بالين بيماران حاضر و به آنها رسيدگي كنم.
وي با بيان اينكه شغل پرستاري، بعد از كار در معدن به عنوان دومين شغل سخت و زيان‌آور است، مي‌گويد: اگر كار در معدن، تنها خستگي جسمي براي كارگران در پي دارد، كار پرستاري علاوه بر خستگي جسمي، روح و روان افراد را نيز تحت تأثير قرار مي‌دهد.
جلالوندي با اظهار تأسف از جايگاه شغل پرستاري در ديدگاه مردم گفت: متأسفانه شغل پرستاري به هيچ وجه در جامعه معرفي نشده و اين اشكال تنها به صدا و سيما به عنوان رسانه ملي برمي‌گردد. رسانه‌اي كه نه تنها در اين راستا حركت نكرده، بلكه با نشان دادن پرستاران در جلوي درب I CU و CCU و حتي بخش‌هاي بيمارستان كه همواره از ورود همراهان بيماران جلوگيري مي‌كند، موجب تخريب چهره اين قشر نيز شده است!
يكي ديگر از پرستاران نيز با انتقاد از كمبود نيروي پرستاري در مراكز درماني مي‌گويد: كمبود پرسنل پرستار در مراكز درماني باعث افزايش ساعات كار پرستاران و اضافه‌كارهاي اجباري به جاي مرخصي‌هاي اجباري براي اين قشر شده است.
وي افزود: در يك بخش بيمارستان كه 12 نفر پرستار دارد، چگونه مي‌توان به 45 بيمار بستري خدمات مطلوب ارائه كرد.
پرستار ديگري گفت: حقوق و مزاياي پرستاران، متناسب با ساعت كاري و فعاليت آنها نيست و اين مسئله در عملكرد پرستاران كه از حداقل وقت استراحت هم برخوردار نيستند، تأثير دارد.
مختار ولي‌اللهي، يكي ديگر از پرستاران شهر اراك معتقد است: پرستار مهم‌ترين عنصر در درمان يك بيمار است.
وي با اشاره به سختي‌هاي پيش روي شغل پرستاري از محروميت اين قشر از امكانات رفاهي و تفريحي مي‌گويد و اظهار مي‌دارد كه سختي و بالابودن ساعات كار در كنار كم بودن درآمد اين قشر از يك طرف و مشكلات زندگي اعم از خانه استيجاري، هزينه‌هاي بالاي زندگي و عدم رسيدگي كافي به خانواده از طرف ديگر، فشار مضاعفي را بر پرستاران وارد مي‌سازد. مسئله‌اي كه نيازمند توجه مسئولين است و مي‌طلبد در راستاي رفع اين مشكلات اقدام شود.
مدير خدمات پرستاري بيمارستان وليعصر اراك نيز در گفت و گو با فارس اظهار مي‌دارد: پرستاران، هنرمندان بزرگي‌اند كه كار آنها با احساسات و عواطف بيماران عجين شده است.
اسفنديار تهوري با اظهار تأسف از جايگاه شغل پرستاري در كشور ايران مي‌گويد: معرفي شغل پرستاري و تبيين جايگاه اين شغل از وظايف اصلي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي است.
وي معتقد است: صرفه‌جويي در وزارت بهداشت و عدم به كارگيري نيروي پرستار در مراكز درماني خيانت به سلامت جامعه بوده و نبايد مشتريان داخلي و خارجي بيمارستان به علت برخي كمبودها متضرر شوند.
تهوري با اشاره به خطرات پيش‌روي قشر پرستار در برخورد با بيماري‌ها مي‌گويد: متأسفانه در وزارت بهداشت براي حفاظت پرسنل پرستار آن طور كه بايد و شايد هزينه نشده و اين مسئله باعث شده تا پرستاران همواره با خطرات فراواني روبه‌رو شوند.
مدير خدمات پرستاري بيمارستان وليعصر اراك مي‌افزايد: وجود مشكلات فراروي پرستاران و عدم چاره‌انديشي در خصوص رفع آنها روز به روز پيكره قشر پرستار را مجروح‌تر و شكسته‌تر مي‌كند.
وي، يكي از عوامل ماندگاري پرستاران با وجود همه مشكلات پيش‌رو در اين شغل را سرلوحه قراردادن كلمه ايثار از سوي اين قشر در كارشان عنوان مي‌كند و مي‌گويد: هر روز، روز پرستار است و نبايد تجليل از پرستاران تنها به روز پرستار محدود شود.