ساز و کارهای جلب مشارکت پرستاران در آموزش بالينی از ديدگاه مديران، مدرسين پرستاری و پرستاران بالينی


نويسندگان: فاطمه حشمتی نبوی ، زهره ونکی * و عيسی محمدی

* دانشيار - دکتر زهره ونکی (دانشيار)، گروه پرستاری دانشگاه تربيت مدرس،‌تهران، ايران.


نوع مطالعه: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: آموزش باليني


چکيده مقاله:

مقدمه: مشارکت در آموزش بالينی وظيفه تمام کسانی است که در ارائه مراقبت‌های بهداشتی نقش دارند. مشارکت پرستاران در ارائه آموزش‌های بالينی می‌تواند شکاف نظريه و عمل را کاهش دهد. اين مطالعه با هدف شناسايی ساز و کارهای به کار گرفته شده توسط مدرسين پرستاری جهت جلب مشارکت پرستاران بالينی در آموزش انجام شد.

روش‌ها: پژوهش حاضر يک مطالعه از نوع تحليل محتوای کيفی است که در سال 88 انجام شد. مشارکت‌کنندگان در اين پژوهش را 15 نفر مدرس بالينی پرستاری، پرستار بالينی، مدير آموزشی و مدير پرستاری بالينی دانشگاه‌های علوم پزشکی مشهد و تهران تشکيل می‌داد. روش جمع‌آوری داده‌ها مصاحبه نيمه ساختارمند بود. ابتدا نمونه‌گيری مبتنی بر هدف انجام شد و سپس به روش گلوله برفی ادامه پيدا کرد و نمونه‌گيری تا اشباع داده‌ها ادامه يافت. کليه مصاحبه‌ها ضبط و سپس دست‌نويس شد و با استفاده از روش مقايسه‌ای مداوم و به روش تحليل محتوای کيفی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. 

نتايج: از توصيف‌های غنی و عميق مشارکت‌کنندگان، شش مضمون شامل «کسب قدرت مهارت»، «واقع‌گرايي»، «مسؤوليت‌پذيري»، «فروتني»، «استفاده از تجارب مفيد پرستاران» و «قاطعيت» به دست آمد. 

نتيجه‌گيری: مدرسين پرستاری از رويکردهای متنوع فردی جهت برقراری ارتباطات انسانی-حرفه‌ای مناسب با پرستاران بالينی و انتقال تجارب آنها به دانشجويان استفاده می‌کنند. لازم است ساز و کارهای فردی با رويه‌های سازمانی و در چارچوب برنامه‌های مشارکتی بين مؤسسات آموزشی و بالينی تقويت شود تا بر اثربخشی مدرسين پرستاری در ايفای نقش بالينی آنها افزوده شود.

واژه‌هاي كليدي: مؤسسات آموزشی و بالینی، مشارکت، پرستاران، مدرسین پرستاری، آموزش بالینی،