عبدالمحمد شعرانی سرباز معلم روستای «کالو»

عبدالمحمد شعرانی سرباز معلم روستای «کالو» در 180 کیلومتری شهرستان دیر استان بوشهر توانسته با راه اندازی یک وبلاگ در اینترنت در آدرس www.dayyertashbad.blogfa.com ، در باره مدرسه ای بنویسد که با 4 دانش آموز و با کمترین امکانات در این نقطه از کشورمان وجود دارد .

این مدرسه که عنوان کوچکترین مدرسه دنیا لقب گرفته اکنون مورد توجه رسانه های جهان قرار گرفته و به همت شعرانی اکنون امکاناتی از سوی مسئولان ذی ربط در ایران به آن مدرسه و روستای کالو ( از جمله آب لوله کشی ، کامپیوتر ، کتابخانه و میزو نیمکت ) اختصاص پیدا کرده است .
از طریق همین وبلاگ بوده که ایرانیان و حتی سازمان یونسکو، با این مدرسه آشنا شده‌اند. این مدرسه اکنون بهمت این وبلاگ نویس و این وبلاگ ثبت جهانی یونسکو شده و صدها گزارش و خبر در ایران و جهان درباره مدرسه کالو منتشر شده .

روزانه صدها گردشگر ایرانی و خارجی از آن بازدید می کنند

مدیر آموزش و پرورش منطقه آنها کامپیوتر خودش را برای این مدرسه فرستاده است و ایرانیانی از آمریکا برای این مدرسه هدیه فرستاده اند ، یک مدرس ایرانی در آلمان نوشته های او را به زبان آلمانی برای کلاسش ترجمه می کند و این معلم از سوی روزنامه همشهری به عنوان یکی از 7 قهرمان اجتماعی کشور در سال 86 شناخته شده است .

محتوای وبلاگ شعرانی نه گلایه از کمبود امکانات و نه اعتراض و شکایت از زمین و زمان بلکه روایت جاری زندگی و مشق زیستن و عشق آموختن و یاد دادن در هر شرایطی و نگاهی جدید به دنیا و مسایل اجتماعی است . «شعرانی معلم مدرسه ای کوچک به عظمت تمام دنیا و معلمی جوان که نه تنها معلم کودکان خردسال مدرسه اش بلکه معلم همه آنهایی است که دوست دارند رسم عاشقی بیاموزند.» ؛ « او به حمیده و پریسا و حسین و مهدی می آموزد که در عبور از روزهای سخت این آدمهای سخت هستند که می مانند نه روزهای سخت » ، شعرانی این سرباز معلم درس مهربانی ، محبت ،امید ، عشق به زندگی، پیشرفت و دوست داشتن را به دانش آموزانش می آموزد ؛ « این جا مهربانی بر دل ها حکمرانی می کند و زندگی با همه زیر و زبری اش جاری است. و ما آدم های خسته و افسرده و ناامید شهری درهجوم شور و شوق و امید این آدم های روستایی، کیش و مات می شویم »
داستان مدرسه کالو شاید حتی از داستان خانه دوست کجاست کیارستمی کشش بیشتری برای ساخت یک فیلم جهانی داشته باشد . چه رمزی در تکنولوژی وبلاگ نهفته است که می تواند چنین تاثیری در ابعاد داخلی و جهانی داشته باشد ؟ آیا وبلاگ به کمک زندگی آمده است ؟

تنها سخنی که من در انتهای این پست می توانم داشته باشم این است که جمعیت یکصد و هفتاد هزار نفری پرستاری کشور و صدها وبلاگ نویس پرستاری می توانند پرستاری را متحول نمایند آنهم تنها با استفاده از همین وبلاگ نویسی