پایگاه اطلاع رسانی پرستاری

شاعران معاصر ایران به پرستار و پرستاری توجه ویژه ای نشان داده اند. بخشی از شعرها در این باره را با هم می خوانیم:

ای لباس سپید فرشتگان بر تن! / قلب بر کف به عشق بیماران!

روز تو روز یاس سپید / روز عشق و ایثار، روز امید و نوید

درودهای خدا بر تو پرستار / که هستی ناجی و دلسوز بیمار

ادامه می دهی راه کسی را / که هست الگوی صبر و عشق و ایثار

و یک شعر نو:

واژه ساده و زیبایی پرستار چه معنا دارد؟

پ: به پروانه پر سوخته از آتش عشق.

پ: به پیمان به خون بسته میان تو و من.

پ: به پرواز وفایی تو به تنهایی شب.

- واژه ساده و زیبایی پرستار چه معنا دارد؟

ر:به روئیدن مهر از دل تو

ر: به رفتن زپی خدمت خلق

ر: به راهی که تقدس در اوست.

آری، آری،

- واژه ساده و زیبا پرستار چه معنا دارد؟

س: به سودای تو در عرصه عشق

س: به این سادگی نام تو، پرستاری تو

س: به آغاز سفر، سفری جانب تیمار دل خسته خلق

- آری، این واژه زیبای پرستار پر از معنا نیست؟

ت: به تفریح تو در خدمت بی منت خلق

ت: به تاریخ درخشان تو در عرصه جنگ

ت: به تصویر پرستار به یک شاخه گل

- آری، این واژه جانبخش پرستار، پر از زیبایی است.

ا: به آرامش جانها زتسلی شما

ا: به آزادی و ایمان و به ایثار شما

ا: به آیات خدایی که تو از آنهایی

- آری این واژه زیبایی پرستار چه معنا دارد؟

ر: به رخشندگی چهره رخشان شما

ر: به رفتار نکوی تو به من

ر: به راهی که تقدس در اوست.

آری، این معنی اندک نبود لایق سیمای شفابخش پرستار

من به توصیف پرستار به این واژه کم دلگیرم

بیش از این، از تو پرستار سخن باید گفت

لیک، من نتوانم، نتوانم، نتوانم... .

شعر پرستار از سعید مطوری (مهرگان):

پرستار افسانه نبود

پرستار بیگانه نبود

لحظه ها بوی عطرش

پرستار شبنامه نبود

پرستار، روشن بود

صفای لحظه ها با او

پرستار بال پروانه ها

پرستار صفای میخانه ها

پرستار روشنی شبانه ها

مهمان می شود بر دل

روح بزرگ سر تعظیم

از نور مهر او

پرستار نور و بینایی

پرستار شور و رهایی

قبلکه گاه پاکی زن و مرد

پرستار حور و زیبایی

قلب معرفت گیرد از صفایش

تمامی معرفت در او

پرستار مهد یک شهید

پرستار شهد یک نوید

دم مسیحایی ز دامنش

پرستار دهد یک فرید

سخن از دل بود...

پرستار پاک بود و پاک

در حرفه کسی همچو پرستار نداریم / این گونه پر از سختی و دشوار نداریم

بس دل نگران بهر مریض از دل و از جان / شب تا به سحر دیده بیدار نداریم

این گونه چنین مایه گذار از تن شیرین / دلخسته و دلسوز و دل افگار نداریم

در روز و شب و گردش ایام و زمانه / یاریگر و پرسنده بیمار نداریم

بس همچو ملک خوانده و گفتند ز حسنش / این حرف عیان را سر تکرار نداریم

سنجش به چه بتوان بنمود ارزش و قدرش / در کار خدایی حد و معیار نداریم

از لطف و محبت، به از این فوج پرستار / دریا دل بی منت و آزار نداریم