ويژگي هاي يک مهد مناسب

بسياري از مادران چه شاغل و چه خانه دار هميشه مي پرسند كه آيا مهد كودك جاي خوبي براي بچه هاست؟ و آيا همه بچه ها بايد مهد كودك بروند؟ و در اين صورت مناسب ترين سن براي رفتن به مهد كودك چه سني است؟
تحقيقات نشان داده است كه شخصيت و اعتقادات هر فردي در دوران كودكي او شكل مي گيرد. به همين علت است كه تربيت و نگهداري كودك يكي از مسائل مهم به شمار مي آيد.

كودك از سن ۷ ۹ ماهگي افراد آشنا را از غريبه تشخيص مي دهد و چهره پدر و مادر و كساني كه به طور مداوم با او در ارتباط هستند را به خوبي از ديگران شناسايي مي كند و اينجاست كه اگر كودك از پدر و مادر خود جدا شود ،گريه مي كند و در برابر چهره ها ي ناآشنا علائم اضطراب را نشان مي دهد و به اصطلاح عاميانه، غريبي مي كند.

با نزديك شدن به سن ۲ تا ۲/۵ سالگي كودكان به دليل رشد حافظه و ايجاد تجربه مي توانند كم كم به دوري از پدر يا مادر عادت كنند. البته بازي هاي ي از قبيل قايم موشك مي تواند به كودك اين اطمينان را بدهد كه اگر در حال حاضر مادر نيست، حتما بعد از مدتي پيش او خواهد آمد. بنابراين سن ۲/۵ تا ۳ سال، سن خوبي براي روانه كردن كودكان به مهد كودك است.

● آماده سازي كودك براي ورود به مهد كودك

اول بايد كودك را با محيط مهد آشنا كرده و براي او توضيح داد كه مي تواند در مهد بازي كند، دوست پيدا كند و كار هاي جديد ياد بگيرد و در ضمن به او توضيح داد، در آنجا مربياني هستند كه آنها هم او را دوست دارند و به طور مداوم به او اطمينان داد كه بعد از يك ساعت مشخص، پدر و مادر حتما دنبال او خواهند آمد.

در روز هاي اول بهتر است حدود نيم ساعت همراه كودكان در مهد كودك ماند و سعي كرد او را با ديگران آشنا كرد تا كم كم حس امنيت و اعتماد به ديگر كودكان و مربيان مهد در او ايجاد شود. از روز هاي بعد مي توان او را در حدود ۱تا۲ ساعت در مهد گذاشته و به او قول داد كه براي مثال در عرض ۲ ساعت حتما دنبالش خواهيم آمد و حتما آن را اجرا كنيم.

اگر كمي دير شود، كودك حتما مهد كودك را جاي امني نمي داند و آن را موجب جدايي خود از مادر مي بيند، پس با ديدن مادر به او مي چسبد و ديگر علاقه اي به رفتن به مهد نخواهد داشت؛ به همين دليل است كه ايجاد امنيت دركودك اهميت مي يابد و حتما بايد به آن توجه كرد.

كم كم مي توان زمان باقيماندن كودك در مهد را بيشتر كرد ولي نبايد بدين گونه باشد كه كودك را از ساعت ۷ صبح تا ۴ بعدازظهر در مهد بگذاريم، زيرا در صورتي كه كودك ساعاتي طولاني تحت مراقبت كسي غير از مادر خودش باشد، از لحاظ وابستگي به مادر دچار مشكل خواهد شد و نسبت به مراقبان مهد كودك علاقه پيدا كرده و جدا شدن از آنها هم برايش سخت خواهد بود. فرضيه اي كه روان شناسان آن را فرضيه تك مادري مي نامند، مويد اين مطلب است كه كودك بهتر است بيشترين ساعات روز را تحت مراقبت يك نفر به خصوص مادر باشد نه اينكه بيشترين زمان خود را در مهد كودك بگذراند.