پایگاه اطلاع رسانی پرستاری

بررسي ارتباط فرسودگي شغلي و سلامت رواني در حرفه مامايي و پرستاري
  
مقدمه و اهداف: فرسودگي کاري از جمله خطرات شغلي است که در سالهاي اخير مورد توجه قرار گرفته است. اين معضل علاوه بر بروز اثرات نامطلوب جسمي، عوارض رواني متعددي نيز به همراه داشته و بخصوص در حرفه هاي مراقبتي بدليل ماهيت استرس زاي اين مشاغل، فرسودگي شغلي بيشتر ايجاد مي شود. لذا اين پژوهش با هدف بررسي ارتباط فرسودگي شغلي و سلامت رواني انجام شد.
مواد و روش کار: در اين پژوهش توصيفي تحليلي سه فرم پرسشنامه مشخصات دموگرافيک، پرسشنامه عمومي و پرسشنامه فرسودگي شغلي قديم براي کليه ماماها و پرستاران شاغل در سطح دانشکده علوم پزشکي گناباد و واحدهاي تابعه آن در سال 1382 ارسال و 124 پرسشنامه بطور کامل عودت داده شد. داده ها پس از کدگذاري وارد رايانه شده و تجريه تحليل روي همين تعداد با استفاده از آزمونهاي آماري فرکوثني همبستگي و آناليز ورايانس يکطرفه صورت گرفت.
نتايج: يافته هاي پژوهش نشان داد که 21.77 درصد افراد تحت مطالعه مشکوک به اختلالات روانشناختي بوده و نمره مقياس در اين پژوهش 22.65±7.93 بود. بالاترين نمرات بترتيب در مقياسهاي ناسازگاري اجتماعي، نشانه هاي جسماني، اضطراب و افسردگي به ثبت رسيده، ديگر يافته ها بيانگر آن بود که بين فرسودگي شغلي و نمرات GHQ همبستگي مثبت، مستقيم و معني دار وجود دارد. همچنين ميانگين نمرات GHQ در مقياس نشانه هاي جسماني، اضطراب و افسردگي در سطوح مختلف فرسودگي شغلي اختلاف آماري معني داري را نشان داد.
بحث و نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي پژوهش حاضر در ارتباط با اثرات مخرب فرسودگي شغلي بر سلامت رواني کارکنان، پژوهشگران پيشنهاد مي نمايند که برنامه ريزي هايي در جهت به حداقل رساندن معضل فرسودگي شغلي توسط مسولين سازماني طراحي و اجرا گردد.

 
كليد واژه:

بحري بيناباج نرجس,مقيميان مريم,عطارباشي مريم,قرچه معصومه