ارزيابي وضعيت آموزش باليني از ديدگاه دانشجويان پرستاري و مامايي دانشکده علوم پزشکي گناباد
 
زمينه و هدف: آموزش باليني قلب آموزش حرفه اي است. جهت بهبود و ارتقا کيفيت آموزش باليني، وضعيت آن همواره بايد مورد ارزيابي قرار گيرد. در اين راستا پژوهشي با هدف تعيين وضعيت آموزش باليني از ديدگاه دانشجويان دوره هاي روزانه و شبانه دانشکده علوم پزشکي گناباد در نيمسال اول 83-82 انجام گرديده است.
روش و ابزار: اين پژوهش از نوع پيمايشي مقطعي است که به صورت سرشماري بر روي کليه دانشجويان واجد شرايط پرستاري و مامايي مشغول به تحصيل در دوره هاي روزانه و شبانه انجام گرديد. ديدگاه دانشجويان در مورد آموزش باليني توسط پرسشنامه وضعيت آموزش باليني (متشکل از 4 بخش کلي عملکرد مربيان باليني، همکاري پرسنل، دانشجو و بيمار، امکانات و تجهيزات محيط باليني و سيستم ارزشيابي باليني) مورد ارزيابي قرار گرفت. در هر بخش، هريک از عبارات به صورت 4 نقطه اي (بسيار خوب، خوب، متوسط و بد) تعريف شده و به هر عبارت نمره صفر تا 3 تعلق گرفته است. در نهايت بر اساس نمره کسب شده، وضعيت آموزش باليني در هر بخش و در مجموع در 4 سطح بسيار خوب، خوب، متوسط و بد تقسيم بندي گرديد. جهت تحليل داده ها از روشهاي آماري توصيفي، آزمونهاي تي، من ويتني و ضريب همبستگي پيرسون در سطح اطمينان 95% استفاده شد.
نتايج: نتايج پژوهش نشان داد که اکثر دانشجويان،عملکرد مربيان را در سطح خوب (59%)، همکاري پرسنل، دانشجو و بيمار را در سطح متوسط (4/31%) ، امکانات و تجهيزا ت محيط باليني را در سطح بد (5/49%) و نحوه ارزشيابي باليني را در سطح بد (41%) گزارش کرده بودند. نمره آموزش باليني در هر يک از بخشهاي فوق برحسب رشته تحصيلي (پرستاري، مامايي) تفاوت معني داري نداشت.
نتيجه گيري: بر اساس نتايج پژوهش، برخي از ابعاد آموزش باليني از سطح خوب، برخي از سطح متوسط و برخي از سطح بد برخوردار بوده است، لذا تقويت جنبه هاي مثبت و همچنين اصلاح نقايص مي تواند گامي موثر در راستاي ارتقا کيفيت آموزش باليني باشد.
 
كليد واژه:

نویسندگان :هادي زاده طلاساز فاطمه,شماعيان رضوي نازنين