ارزشيابي بازانديشي مربيان دانشکده پرستاري مامايي شيراز

دو قطبي بودن آموزش در دو حيطه نظري و عملي در رشته هاي علوم پزشکي ضرورت بکارگيري راهبردهاي موثر را براي تلفيق مفاهيم نظري در محيط باليني روشن نموده است. يکي از راهبردهاي آموزشي ارايه شده براي تلفيق مفاهيم نظري در عمل استفاده از بازانديشي است اما معلمين رشته هاي علوم پزشکي تا چه حد با اين مفهوم آشنا هستند و تا چه حد به توسعه آن در دانشجويان خود مي پردازند.

در حال حاضر مهارتهاي آموزشي بيشتر بر اساس تجارب شخصي حاصل مي شود و شرکت در کارگاههاي آموزشي نيز راه ديگري براي آموزش مهارتهاي آموزشي مدرسين است اما سوال اين است که مفهوم بازانديشي به عنوان راهبرد موثر در يادگيري تجربي تا چه حد در اين کارگاهها مور تاکيد قرار مي گيرد.

اطلاعات در دسترس نشان مي دهد که برخي مدرسين رشته هاي علوم پزشکي در فعاليتهاي نظري و عملي خود از log book استفاده مي نمايند. اينگونه فعاليتها مي تواند آغاز خوشايندي براي استفاده از بازانديشي و توسعه تفکر انتقادي در دانشجويان باشد.

در اين مقاله بازتاب آموزش بازانديشي در دو کارگاه آموزش باليني جهت مدرسين دانشکده پرستار و مامايي شيراز مورد تحليل قرار مي گيرد و باز انديشي هاي ارايه شده بر اساس چارچوب  Sparks langerو همکارانش 1990 که با استفاده از سطوح بازانديشي ارايه شده توسط Van Menen، روانشناسي شناختي و نظريه يادگيري تجربي Kolb تدوين شده است مورد ارزيابي قرار خواهد گرفت.

 كليد واژه: 

نویسندگان : معطري مرضيه*

* شيراز، دانشکده پرستاري مامايي حضرت فاطمه (س)