پایگاه اطلاع رسانی پرستاری

ارتباط گرايش به تفكر انتقادي و عزت نفس در دانشجويان پرستاري

 مقدمه: داشتن تفكر انتقادي نيازمند شخصيتي هوشيار و با قدرت تصميم گيري است كه از شاخصه هاي عزت نفس مي باشد. اين مطالعه به منظور بررسي ارتباط گرايش به تفكر انتقادي و عزت نفس در دانشجويان سال سوم و چهارم كارشناسي پيوسته پرستاري انجام شد. 

روش ها: اين مطالعه همبستگي با تعداد 170 نفر از دانشجويان سال سوم و چهارم كارشناسي پيوسته پرستاري دانشگاه هاي علوم پزشكي شهيد صدوقي و آزاد اسلامي شهر يزد در سال 1387 بر اساس نمونه گيري طبقه اي انجام شد. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه اي مشتمل بر سه بخش: بخش اول، مشخصات دموگرافيك؛ بخش دوم، پرسشنامه گرايش به تفكر انتقادي كاليفرنيا و بخش سوم، پرسشنامه عزّت نفس روزنبرگ (Rosenberg) بود. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از روش هاي آمار توصيفي (توزيع فراواني مطلق و نسبي و ميانگين و انحراف معيار) و ضريب همبستگي پيرسون در نرم افزار SPSS استفاده گرديد. 

نتايج: نتايج نشان داد كه اكثريت دانشجويان (81.8 درصد) داراي گرايش به تفكر انتقادي متزلزل بودند و عزت نفس آنان (73.5 درصد) در حد متوسط بود. بين گرايش به تفكر انتقادي و عزت نفس، ارتباط معني داري وجود داشت. 

نتيجه گيري: دانشجويان با عزت نفس بالاتر از گرايش به تفكر انتقادي مطلوب تري برخوردار و ارتباط مستقيم و مثبتي بين اين دو ويژگي وجود داشت. لازم است اعضاي هيات علمي، عزّت نفس كافي براي انجام قضاوت و تصميم گيري در شرايط مختلف باليني را در دانشجويان پرستاري ايجاد نمايند.

كليد واژه: تفكر انتقادي، گرايش، عزت نفس، دانشجويان پرستاري