عوامل مؤثر بر آموزش پزشکی در محيط بالينی: تجارب اعضای هيأت‌علمی بالينی

نويسندگان: رقيه گندم کار ، مهوش صلصالی و عظيم ميرزازاده

نوع مطالعه: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: ساير موارد

چکيده مقاله:

مقدمه: آموزش بالينی بخش مهمی از آموزش در دوره پزشکی می‌باشد که بدون آن تربيت پزشکانی شايسته و کارآمد غير ممکن می‌باشد. با توجه به پيچيدگی‌های موجود در آموزش بالينی، تأثيرپذيری آن از عوامل مختلف محيطی، تغييرات اخير در محيط بالينی و نقش‌های چندگانه اعضای هيأت‌علمی بالينی، لزوم بررسی اين پديده به صورت جامع احساس شد. اين تحقيق به تبيين عوامل زمينه‌ای مؤثر بر آموزش بالينی با تکيه بر تجارب اعضای هيأت‌علمی بالينی می‌پردازد. 

روش‌ها: اين مطالعه کيفی به روش تحليل محتوای مرسوم انجام شد. داده‌ها با استفاده از نمونه‌گيری مبتنی بر هدف و مصاحبه فردی نيمه ساختارمند با اعضای هيأت‌علمی بالينی، مصاحبه‌های غيررسمی با فراگيران و مشاهده در عرصه جمع‌آوری شد.‌ 

نتايج: براساس يافته‌های حاصل از مراحل کدگذاری، ساختار آموزشی، وظايف حرفه‌ای و عوامل انگيزشی عوامل زمينه‌ای هستند که بر آموزش بالينی اثر می‌گذارند. از ديد مشارکت‌کنندگان محدود بودن زمان در اختيار برای آموزش، وظايف و مسؤوليت‌های متنوع، گسترده و با حجم بالای اعضای هيأت‌علمی، عدم تأمين مالی، نبود شأن و منزلت مناسب برای آموزش، پررنگ بودن نقش پژوهش در مقايسه با آموزش و چالش‌های نقش معلمی از مهم‌ترين عوامل زمينه‌ای هستند که آموزش بالينی را متأثر می‌سازند.

 نتيجه‌گيری: تغيير ساختار آموزشی به سمت ايجاد فرهنگی که به آموزش بالينی به عنوان يک خدمت بها داده شود می‌تواند بسياری از مشکلات آموزش بالينی و اعضای هيأت‌علمی را مرتفع نمايد. نتايج اين پژوهش می‌تواند مسؤولان دانشگاه‌های علوم پزشکی و اعضای هيأت‌علمی را در يافتن راه‌کارهايی برای ارتقای فرايند آموزش بالينی ياری رساند.

واژه‌هاي كليدي: آموزش بالینی، اعضای هیأت‌علمی، پژوهش کیفی، عوامل زمینه‌ای آموزش بالینی،