تفکر انتقادی در حوزه آموزش پرستاری ايران

نويسندگان: کبری آخوندزاده ، هدی احمری طهران ، شايسته صالحی و زهرا عابدينی

نوع مطالعه: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: ساير موارد

چکيده مقاله:

مقدمه: پرورش تفکر انتقادی از اهداف آموزش پرستاری در ايران است. شناخت وضعيت فعلی تفکر انتقادی پرستاران و دانشجويان پرستاری و ميزان تأثير شيوه‌های جاری آموزش در پرورش تفکر انتقادی می‌تواند در تعيين ميزان کارايی و نارسايی‌‌های احتمالی سيستم آموزشی در اين زمينه مؤثر باشد. اين مطالعه مروری بر مطالعات منتشر شده در مورد تفکر انتقادی در حوزه پرستاری ايران است.

 روش‌ها: مطالعه حاضر مروری است بر پژوهش‌‌های انجام شده در رابطه با تفکر انتقادی در حوزه پرستاری ايران با توجه ويژه به تأثير آموزش دانشگاهی بر تفکر انتقادی دانشجويان پرستاری. مطالعه با شيوه مرور سيستماتيک منابع اطلاعاتی داخلی شامل iranmedex، SID، magiran از سال 81 تا 88 و منابع کتابخانه‌ای انجام شده است.

همچنين از ساير منابع اطلاعاتی مانند pubmed و Elsevier جهت غنی شدن بحث و نقد استفاده شده است. کليد واژه‌های مورد استفاده شامل تفکر انتقادی، پرستاری و آموزش پرستاری بود. 

نتايج: مرور مطالعات انجام شده در کشور نشان می‌دهد که نمره توانايی تفکر انتقادی پرستاران و دانشجويان پرستاری در حد پايين است و تحصيلات دانشگاهی تأثير قابل توجهی در بهبود اين مهارت نداشته است. 

نتيجه‌گيری: پايين بودن نمره تفکر انتقادی دانشجويان مبين لزوم بازنگری در شيوه‌های آموزشی فعلی است. با اين وجود لازم است ناکارايی احتمالی ابزارهای مورد استفاده در سنجش اين مهارت را نيز مدنظر داشت.

واژه‌هاي كليدي: تفکر انتقادی، پرستاری، آموزش پرستاری،