زینب (سلام الله علیها) سرمشق پرستاران
 

اولين دختر حضرت اميرمؤمنان على عليه السلام در پنجم جمادى الاولى سال پنجم هجرى در مدينه منوره به دنيا آمد. اين دختر شايسته آنچنان به صفات و خصلتهاى پسنديده پدر گرامى‏اش شباهت داشت که زينب (زينت پدر) نام گرفت. او در 5 سالگى در مصيبت از دست دادن جد گرامى‏اش حضرت خاتم الانبياء صلى الله عليه و آله به سوگ نشست و با چند ماه فاصله مظلوميت و شهادت مادرش زهرا عليها السلام را لمس نمود. مشاهده 25 سال غربت و تنهايى پدر و سپس ديدن فرق شکافته او در محراب مسجد کوفه زينب کبرى عليها السلام را در کوران حوادث روزگار قرار داد. مسموميت و غربت‏برادرش امام حسن عليه السلام جلوه ديگرى از بى‏مهريهاى نامردمان در مقابل اين دخت رسالت و ميوه امامت‏بود. او با کوله بارى از اين تجربه‏هاى آموزنده و تلخ، کمر همت‏بسته و براى پاسدارى از خونين‏ترين حماسه تاريخ و رساندن پيام اسلام و حقيقت‏به گوش جهانيان با برادرش امام حسين عليه السلام هجرتى تاريخى و سرنوشت‏ساز را آغاز نمود که کمترين مصيبتهاى آن، نظاره‏گر بودن شهادت برادران، فرزندان و برادر زاده‏هاى عزيز و گرامى‏اش بود.

ارزش پرستارى

پرستارى از منظر اسلام آنچنان ارزشمند است که حضرت خاتم الانبياء صلى الله عليه و آله پرستاران راستين را دوستان پيامبران الهى قلمداد کرده، مى‏فرمايد: «من قام على مريض يوما وليلة بعثه الله مع ابراهيم الخليل فجاز على الصراط کالبرق الخاطف اللامع؛کسى که يک شبانه روز از بيمارى پرستارى کند، خداوند او را با ابراهيم خليل عليه السلام محشور خواهد کرد و او همانند برق خيره کننده و درخشان از صراط عبور مى‏کند.»

پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله در سخن ديگرى مى‏فرمايد:


«من اعان ضعيفا فى بدنه على امره اعانه الله على امره ونصب له فى القيامة ملائکة يعينونه على قطع تلک الاهوال وعبور تلک الخنادق من النار حتى لاتصيبه من دخانها ولاسمومها وعلى عبور الصراط الى الجنة سالما آمنا؛هر کس به يک ناتوان جسمى يارى کند، خداوند او را در کارهايش يارى خواهد کرد و در روز قيامت فرشتگانى را مى‏گمارد تا او را در پيمودن اهوال قيامت و عبور از گودالهاى آتش ـ بدون اينکه آسيبى از دودها و سموم آن به او برسد ـ و در گذشتن از صراط به سوى بهشت او را با سلامت کامل و امنيت‏يارى دهند.»


اساسا اگر پرستار به وظايف محوله خود به درستى اقدام نمايد و در رفع نيازهاى بيمار از کوششهاى لازم فروگذارى نکند، مورد رحمت‏خداوند قرار مى‏گيرد و با اين خدمت پسنديده، گناهانش پاک مى‏شود. رسول گرامى اسلام فرمودند: «من سعى لمريض فى حاجة قضاها، خرج من ذنوبه، کيوم ولدته امه؛هر کس در رفع نيازهاى بيمارى بکوشد، از گناهانش پاک مى‏شود همانند روزى که مادرش او را به دنيا آورد.»

در اينجا به برخى از وظايف پرستاران اشاره مى‏کنيم:

الف. تغذيه مناسب بيمار

ب. شرح داروهاى مريض

ج. تقويت روحيه بيمار

د. رعايت‏حال بيمار

هـ . درخواست دعا از بيمار

و. دعا براى شفاى بيمار


پرستاران دلسوز، افزون بر کوششهاى ظاهرى و خدمات معمولى مى‏توانند براى بهبودى و شفاى بيمار دعا کنند و با اين عمل رضايت‏خداوند را جلب کرده، دل بيمار را به دست آورده و در شفاى او شريک باشند. پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله در عرصه خدمت‏به بيماران پيشگام بود، از آنان دلجويى مى‏کرد، گاهى پرستارى آنان را به عهده مى‏گرفت و براى سلامتى‏شان دعا مى‏کرد. امام على عليه السلام نقل مى‏کند: شبى بيمار شدم، پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله آن شب از من مراقبت و پرستارى کرد و تا طلوع صبح مواظب حال من بود. آنگاه در مسجد با اصحاب نماز جماعت‏به جاى آورد و در حق من دعا کرد: «اللهم اشف عليا وعافه فانه اسهرنى الليلة مما به؛خدايا! على را شفا ده و سلامتى بخش که به خاطربيماريش امشب تا صبح نخوابيده‏ام.»