قانون ارتقاء بهره وری کارکنان بالینی بهداشت و درمان که همان کاهش ساعت کار پرستاران است برای اجراء ابلاغ شده است.

برخی شاید بنده را به منفی بافی متهم کنند اما چه باک از بس جفا روا شده است که مقصر منفی باف شدن ما هم همانهایی هستند که اگر چنین باشد - تعادل روانی ما را دچار اشکال نموده اند.

اولا" جهت اجرا ابلاغ شده است و این با اجرا شدن در لغت کمی و در عمل خیلی فاصله دارد.

حال اگر از پیش داوری به مدد سابقه ذهنی خود اجتناب کرده و همین قانون را از طرح تا مصوبه و قانون و از قانون تا دستورالعمل اجرایی تعقیب کنیم شاهد آب رفتن موارد مفید آن و اضافه شدن نکات جدی و مشکل ساز در آن مشاهده میکنیم.

نمایندگان مجلس از آنجایی که فکر کردند قرار است اتفاقی بیفتد افراد و گروههای دیگری را در آن سهیم کردند و الان هم اگر به موجب این مصوبه اگر اتفاقی بیفتد برای همان گروههای اضافه شده شاید اما برای پرستاران بعید میدانم چراغی روشن بشود.

کاهش ساعت کار که هشت ساعت در هفته خبر داده میشود برای همه نیست و به سه آیتم تقسیم میشود که آیتم پنج ساعت آن برای سنوات بالاهاست که با وجود اینکه استحقاق دارند اما بخش کمتری از بدنه پرستاری را تشکیل میدهند.

از دیگر سو یک و نیم برابر محاسبه شدن شیفت عصر هم علیرغم صریح مصوبه از دستورالعمل اجرایی حذف کردند و برای شیفت شب هم شرط حذف دو سه ساعت شیفت خواب را در کنارش گنجاندند.

حال فارغ از اینکه دو سه ساعت شیفت خواب نه موجب از دست دادن فرصتهای کاری است و نه حذف آن موجب اقدام مفید و مثبتی نمیگردد زمزمه هایی برای کاهش نیرو در شیفتهایی که یک و نیم برابر محاسبه خواهد شد در میان است که امیدوارم چنین نشود.

در مورد شمول پرستاری جزو مشاغل سخت و زیان آور هم تصور اولیه این بود که مثل مشاغل سخت و زیان آور موجود و مطابق قانون کار جمهوری اسلامی ایران پرستار نیز با ۲۰ سال سابقه کار بازنشسته شود اما در دستورالعمل اجرایی وعده تدوین آیین نامه مشاغل سخت و زیان آور در آینده گنجانده شده است و این خود نگران کننده است.مانند چشم انتظاری پرستاران به اجرای نظام هماهنگ که عملا" در اجرا آیتمهای سختی کار و نوبت کاری آن محاسبه و اعلام نگردیده و ابلاغ آن به آینده ای موکول شد که بعد از یکسال هنوز ابلاغ نشده و لذا پرستاران آیتمهای امتیاز آور خود را در نظام پرداخت هماهنگ از دست داده اند .

در مورد مشاغل سخت و زیان آور بدیهی ترین چیز این است که قانون کار مقررات مشاغل سخت و زیان آور را معین نموده است و چه نیازی به دستورالعمل جدید وزارت بهداشت برای پرستاران می باشد؟

به هر حال چاره ای نیست جز اینکه منتظر اجرای این قانون در عرصه عمل بمانیم.

ممنوعیت کار دوم برای پرستاران هم جز مواردی است که در دستورالعمل اجرایی هست و در این باره هم فشارهایی بر پرستاران تحمیل خواهد شد فارغ از اینکه درک کنند علت دو جا کار که هیچ سه جا کار پرستاران چیست و آیا علت را برطرف و تامین کرده اند که سراغ حذف منابع درآمد پرستاران میگردند؟

منبع : وبلاگ دلگویه ها - کریم عابدینی