سبك هاي ياددهي در آموزش باليني پرستاري: يك مطالعه كيفي



تاليف:
حسين كريمي مونقي ، فاطمه دباغي ، سيده فاطمه اسكويي ، پروفسور كاتري وهويلاينن جولكانن ، طاهره بينقي


چکيده:
زمينه و هدف: مطالعات زيادي در زمينه محيط باليني اساتيد پرستاري و مشكلات مربوط به آن انجام شده است، اما سبك ياددهي اساتيد در بالين كمتر به عنوان يك كل مورد توجه قرار گرفته است. لذا اين پژوهش با هدف جستجو، توصيف و تفسير درك اساتيد پرستاري از سبك ياددهي در بالين انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه يك مطالعه كيفي مبتني بر رويكرد گراندد تئوري است. در اين مطالعه پانزده مربي پرستاري به صورت فردي در سال تحصيلي 1386-1385 مورد مصاحبه قرار گرفتند. پروتكل هاي به دست آمده از اين مصاحبه ها به صورت مكتوب درآمد و با استفاده از روش مقايسه مداوم استرائوس و كوربين مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: سه مضمون اصلي و دوازده زير مضمون از يافته ها ظهور يافت كه مي توانند سبك ياددهي باليني اساتيد پرستاري را به تصوير كشند. اين مضمون ها عبارتند از: چندگانگي سبك ياددهي، ماهيت ياددهي باليني و كنترل و انطباق در جو آموزشي. چندگانگي سبك ياددهي فرآيند غالب در اين مطالعه بود. منحصر به فرد بودن سبك ياددهي كلي فرد در داده ها بارز بود ولي با توجه به موقعيت، نوع مهارت (محتوا)، محيط آموزشي و امكانات، سطح يادگيرنده و كنترل و انطباق اساتيد با جو آموزشي، سبك ياددهي در آموزش باليني قابل تغيير و تعديل بود.
نتيجه گيري: هر چند سبك ياددهي يك پديده پيچيده مي باشد ولي مطالعه حاضر برخي از قواعد و اصول عمده آن را آشكار نمود. (مجله دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني سبزوار، دوره15/شماره 4/ صص 191-182).


واژگان کليدي:
گراندد تئوري؛ محيط آموزش باليني؛ سبك ياددهي.