آمبولانس خصوصی فرشته نجات یا دلال بیمارستان خصوصی؟
یک تصادف ناگهانی، تمام اختیارت را سلب میکند، وقتی که وسط خیابان افتادهای و زنده ماندن تنها آرزویت است، دیگر فرقی نمیکند که چه کسی یا چه چیزی این امید را زنده کند. فرض کنیم که این فرشته نجات تو یک آمبولانس بخش خصوصی است و دست آخر سر از بیمارستانی درمیآوری که هزینه هایش سر به فلک می کشد. این همان معضلی است که به آن میگویند«بیمار ربایی». مشکل امروز مردم درمانده در این آشفته بازار بیمارستانهای خصوصی!
با افزایش تعداد بیمارستانهایخصوصی در کشور، درکنار هزینه های بالای درمان در این مراکز، پدیده بیماریابی و بیمار ربایی افزایش یافته و داد و ستد بیمار بین آمبولانسهای بخشخصوصی و برخی بیمارستانهای خصوصی با هدف کسب درآمد بیشتر به امری رایج تبدیل شده است.
وجود برخی مشکلات در بیمارستانهای دولتی ازجمله عدم پذیرش سریع و کیفیت نامناسب خدمات رسانی در این بیمارستانها سبب شده است که شاخ و برگ بخش خصوصی در حوزه درمان روز به روز گستردهترشود به طوری که حتی کلینیکهای سرپایی خصوصی که مجاز به انجام برخی از عملهای جراحی مانند جراحیهای بینی نیستند، بدون نظارت سازمانهای مسوول تاسیس شوند و برای کسب درآمد بیشتر اقدام به انجام عملهای سرپایی کنند.
بیمارستانهای خصوصی با وجود داشتن امکانات مناسب اما به دلیل هزینههای بالای درمان در این مراکز، همچنان از استقبال کمتری نسبت به همتای دولتی خود برخوردارند.به همین دلیل برخی از این مراکز تبدیل به محلی برای بیماریابی و تلاش برای خرید بیماران ازآمبولانسهای خصوصی شدهاند که در حوادث گوناگون از جمله تصادفها، سریعتر از سایر آمبولانسها درمحل سانحه حاضر میشوند و با انتقال بیمار به بخش خصوصی به دنبال کسب درآمد اضافه هستند.
حلقه دیگر این چرخه بیمارربایی، پزشکان برخی بیمارستانهای خصوصی هستند که در ازای پرداخت مبالغی، بیماران بیخبر و درمانده را از آمبولانسداران خریداری وآنها را گرفتار هزینههای سرسام آور بخش خصوصی میکنند و به قول یک اپراتور بخش خصوصی«پولخون» دریافت میکنند.
از سوی دیگر بیماران بسیاری از شهرهای کوچک برای انجام عمل جراحی خود به تهران و سایر شهرهای بزرگ مراجعه میکنند با تحت تاثیر قرار گرفتن توسط افراد سودجو، ناخودآگاه از بیمارستانهای بخش خصوصی سر در میآورند.این افراد که به دلیل قرار گرفتن در شرایط بحرانی و داشتن استرس، قادر به تصمیمگیری مناسب نیستند لقمهای چرب و نرم برای بیمارربایان به حساب میآیند.
با تمام تلاشیکه توسط چرخه بیمارربایان برای کسب درآمد انجام میشود این سوال قابل تامل است که آیا این بیمارستانهای بخش خصوصی که به نوعی به بیماران تحمیل میشود مناسبترین امکانات را برای درمان به انها ارائه میکنند؟ این در حالی است که گفته میشود برخی بیمارستانهای خصوصی با دادن مبالغ بالا عنوان بیمارستان «درجه یک» را که معرف بهترین درجه برای داشتن امکانات درمانی است، خریداری میکنند.
رضا دهقانپور رئیس اورژانس تهران در همین باره میگوید: پدیده بیمار فروشی از طریق آمبولانسهای خصوصی را نه تایید و نه رد میکنم اما آنچه که مسلم است سعی میکنیم نظارت دقیق برعملکرد آمبولانسهای خصوصی داشته باشیم و چنانچه شکایتی درباره عملکرد آنان وجود داشته باشد با آمبولانسهای متخطی برخورد میشود.
به گفته وی پدیده بیمارفروشی از سالهای گذشته در انتقال بیماران به بخش خصوصی مطرح بوده است ولی به دلیل نبود شاکی و اسناد معتبر، به درستی جلوی آن گرفته نشده است اما نظارت از سوی اورژانس بر آمبولانسهای خصوصی به صورت دائم ادامه دارد. گزارش : خبرگزارى ايلنا
با افزایش تعداد بیمارستانهایخصوصی در کشور، درکنار هزینه های بالای درمان در این مراکز، پدیده بیماریابی و بیمار ربایی افزایش یافته و داد و ستد بیمار بین آمبولانسهای بخشخصوصی و برخی بیمارستانهای خصوصی با هدف کسب درآمد بیشتر به امری رایج تبدیل شده است.
وجود برخی مشکلات در بیمارستانهای دولتی ازجمله عدم پذیرش سریع و کیفیت نامناسب خدمات رسانی در این بیمارستانها سبب شده است که شاخ و برگ بخش خصوصی در حوزه درمان روز به روز گستردهترشود به طوری که حتی کلینیکهای سرپایی خصوصی که مجاز به انجام برخی از عملهای جراحی مانند جراحیهای بینی نیستند، بدون نظارت سازمانهای مسوول تاسیس شوند و برای کسب درآمد بیشتر اقدام به انجام عملهای سرپایی کنند.
بیمارستانهای خصوصی با وجود داشتن امکانات مناسب اما به دلیل هزینههای بالای درمان در این مراکز، همچنان از استقبال کمتری نسبت به همتای دولتی خود برخوردارند.به همین دلیل برخی از این مراکز تبدیل به محلی برای بیماریابی و تلاش برای خرید بیماران ازآمبولانسهای خصوصی شدهاند که در حوادث گوناگون از جمله تصادفها، سریعتر از سایر آمبولانسها درمحل سانحه حاضر میشوند و با انتقال بیمار به بخش خصوصی به دنبال کسب درآمد اضافه هستند.
حلقه دیگر این چرخه بیمارربایی، پزشکان برخی بیمارستانهای خصوصی هستند که در ازای پرداخت مبالغی، بیماران بیخبر و درمانده را از آمبولانسداران خریداری وآنها را گرفتار هزینههای سرسام آور بخش خصوصی میکنند و به قول یک اپراتور بخش خصوصی«پولخون» دریافت میکنند.
از سوی دیگر بیماران بسیاری از شهرهای کوچک برای انجام عمل جراحی خود به تهران و سایر شهرهای بزرگ مراجعه میکنند با تحت تاثیر قرار گرفتن توسط افراد سودجو، ناخودآگاه از بیمارستانهای بخش خصوصی سر در میآورند.این افراد که به دلیل قرار گرفتن در شرایط بحرانی و داشتن استرس، قادر به تصمیمگیری مناسب نیستند لقمهای چرب و نرم برای بیمارربایان به حساب میآیند.
با تمام تلاشیکه توسط چرخه بیمارربایان برای کسب درآمد انجام میشود این سوال قابل تامل است که آیا این بیمارستانهای بخش خصوصی که به نوعی به بیماران تحمیل میشود مناسبترین امکانات را برای درمان به انها ارائه میکنند؟ این در حالی است که گفته میشود برخی بیمارستانهای خصوصی با دادن مبالغ بالا عنوان بیمارستان «درجه یک» را که معرف بهترین درجه برای داشتن امکانات درمانی است، خریداری میکنند.
رضا دهقانپور رئیس اورژانس تهران در همین باره میگوید: پدیده بیمار فروشی از طریق آمبولانسهای خصوصی را نه تایید و نه رد میکنم اما آنچه که مسلم است سعی میکنیم نظارت دقیق برعملکرد آمبولانسهای خصوصی داشته باشیم و چنانچه شکایتی درباره عملکرد آنان وجود داشته باشد با آمبولانسهای متخطی برخورد میشود.
به گفته وی پدیده بیمارفروشی از سالهای گذشته در انتقال بیماران به بخش خصوصی مطرح بوده است ولی به دلیل نبود شاکی و اسناد معتبر، به درستی جلوی آن گرفته نشده است اما نظارت از سوی اورژانس بر آمبولانسهای خصوصی به صورت دائم ادامه دارد. گزارش : خبرگزارى ايلنا
+ نوشته شده در ۱۳۸۷/۰۸/۱۷ ساعت توسط پرستار
|
پایگاه اطلاع رسانی پرستاری اولین و فعال ترین پایگاه در زمینه اطلاع رسانی پرستاری است با محبت های شما عزیزان و مخاطبان خود که با بازدیدها و جستجوهایتان آن را تبدیل به مرجعی در پرستاری نموده اید آمادگی خود را جهت انتشار اخبار ، مطالب ، تحقیقات و اطلاعیه های شما اعلام می نماید.