پایگاه اطلاع رسانی پرستاری

انتقاد و دشمنی

نقد پذيري و قبول اشتباه، نشانه شخصيت و ميزان براي شناخت انسان‌هاي با انصاف و واقع نگر است. از طرفي نقد ناپذيري و كامل دانستن خود، نشانه نوعي غرور و تكبر است كه منشأ آن خودخواهي و يا خود مطلق انگاري انسان است.
گاهي افراد به دليل حُبّ نفس حاضر نيستند خود را داراي عيب و نقص بدانند، از اين رو نقد ديگران را غرض ورزي مي‌پندارند و "منتقد" را دشمن مي‌انگارند.