رئیس سازمان نظام پرستاری گفت: طرح كاهش ساعت كاری پرستاران كه یكی از مطالبات قدیمی و اساسی پرستاران است سرانجام با پیشنهاد وزارت بهداشت برای تصمیم‌گیری نهایی به كمیسیون اجتماعی دولت رفت.
غضنفر میرزابیگی افزود:‌ ساعت كاری مصوب پرستاران در كشور اكنون ۴۴ ساعت در هفته است در حالی كه این میزان ساعت كار برای حرفه پرستاری كه از جمله مشاغل سخت و زیان‌آور و البته از پر عارضه‌ترین آن‌هاست بسیار زیاد است.
وی گفت: اكثر بیمارستان‌های دولتی و خصوصی این مصوبه را هم اجرا نمی‌كنند و می‌توان گفت به تعداد بیمارستان‌ها و مراكز درمانی كشور درباره ساعت كاری پرستاران سلیقه اعمال می‌شود و ساعت كاری پرستاران در جاهای مختلف بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ ساعت در ماه متغیر است.
وی اضافه كرد: در اكثر بیمارستان‌ها اعم از مراكز دولتی، خصوصی، تأمین اجتماعی و غیره، پرستاران به اضافه كاری اجباری بین ۵۰ ساعت تا ۷۰ یا ۸۰ ساعت در ماه مجبور می‌شوند و پرستارانی كه نتوانند اضافه‌كاری‌های اجباری را انجام دهند بقیه خدمات و فعالیت‌های آن‌ها در بیمارستان نیز زیر سوال می‌رود و به انواع مختلف از حقوق حرفه‌ای خود محروم می‌شوند.
میرزابیگی گفت: این مشكلات باعث شده است كه اكثر پرستاران كشور همواره خسته و خواب آلوده باشند و خیلی زود پیر و فرسوده و بیمار ‌شوند، اختلال خواب یكی از مشكلات شایع بین پرستاران است با این حال در بسیاری از بیمارستان‌ها شاهدیم كه به علت كمبود پرستار، ۳۰ یا ۴۰ بیمار به یك پرستار تحویل می‌شود و پرستار خسته باید به تنهایی از همه این بیماران در یك شیفت كاری مراقبت كند.
رئیس سازمان نظام پرستاری افزود: در بسیاری از كشورهای دنیا از جمله استرالیا پرستاران نه تنها به اضافه كاری اجباری مجبور نمی‌شوند بلكه حتی حق یك ساعت اضافه كاری بیش‌تر را هم ندارند و اگر چنین كاری بكنند با مالیات‌هایی كه از آن‌ها گرفته می‌شود در عمل از نظر مالی ضرر می‌كنند و حتی پرستاران برای تجدید قوا به مرخصی‌های اجباری فرستاده می‌شوند.
وی گفت: خوشبختانه با وجود سال‌ها بی‌توجهی، مسئولان فعلی كشور در دولت نهم به مشكلات پرستاران توجه دارند و در دیدارهایی كه با شخص آقای احمدی‌نژاد داشتیم‌، رئیس‌جمهوری هم از كاهش ساعت كاری پرستاران استقبال كرد‌.
میرزابیگی افزود: در دولت نهم اقدامات خوبی برای رسیدگی به مطالبات پرستاران انجام شد كه افزایش حق نوبت‌كاری و شب‌كاری و نیز اجرای طرح ارتقای مسیر شغلی برای همه پرستاران و نیز اجرای آموزش مداوم پرستاران از جمله آنان است اما كاهش ساعت كاری نخستین خواسته اساسی و ریشه‌ای پرستاران است كه امیدواریم با تدبیر دولت به نتیجه برسد.
وی گفت: پیشنهادی كه از سوی وزارت بهداشت برای كاهش ساعت كاری به دولت رفته است مشتمل بر كاهش ساعت كاری برای همه پرسنل بهداشتی ـ درمانی است، در این پیشنهاد به میزان كاهش ساعت كاری اشاره نشده است و كاهش ساعت كاری به طور كلی مطرح شده است.
وی افزود: امیدواریم كه این پیشنهاد كه مورد موافقت كمیسیون‌های فرعی دولت قرار گرفته است در كمیسیون اصلی كه كمیسیون اجتماعی نیز تأیید و با نظر موافق به هئیت دولت برود اما پیشنهاد ما در سازمان نظام پرستاری این بود كه اولاً میزان كاهش ساعت كاری پرستاران مشخص شود و پیشنهاد ما این بود كه ساعت كاری پرستاران به ۳۴ ساعت در هفته تقلیل یابد.
وی اضافه كرد: مسئله دیگر این است به نظر می‌رسد با توجه به تعداد زیاد پرسنل بهداشتی ـ درمانی كاهش ساعت كاری برای همه ین پرسنل با توجه به كمبود نیرو در وزارت بهداشت میسر نباشد و بار مالی زیادی را به دولت تحمیل كند بنابراین بهتر است كاهش ساعت كاری فقط برای گروه پرستاری كه سخت‌ترین شغل را در این مجموعه دارند اعمال شود تا بار كم‌تر مالی برای دولت داشته باشد.
میرزابیگی گفت: كل پرستاران شاغل در بخش دولتی حدود ۴۵ هزار نفر‌ند و كاهش ساعت كاری برای آنان بار مالی زیادی به دولت تحمیل نمی‌كند ضمن اینكه سازمان نظام پرستاری برای این‌كه كاهش ساعت كاری پرستاران مشكلی در خدمت‌رسانی به مردم ایجاد نكند طرح قابل اجرایی دارد كه پس از مصوبه دولت آن را اعلام می‌كنیم.‌