اطلاعات داروهای گیاهی:

 

ترنج : خوردنش بیش از غذا خوب و بعد از غذا بسیار خوب است .

باقلا : مغز قلم پاها را زیاد می کند خون تازه تولید مینماید و خوردنش با پوست معده را دباغی می کند .

بسر ( خرمای نارس ) : روده و افراخ و بواسیر را قطع می کند و پخته اش طبیعت را معتدل می کند.

پیاز : درد را میبرد ، پی را محکم می کند ، نیروی راه رفتن را زیاد می کند، بر منی می افزاید ، تب را می برد ، لثه را محکم ، پوست را لطیف و بلغم را میزداید .

خربوزه : بسیار میوه خوبی است مثانه را می شوید ، ادرار آور است ولی خوردنش قبل از صبحانه فلج می آورد.

سیب : شیرینش هیچگاه زیان ندارد ولی ترشش فراموشی می آورد.

خرما : ناشتا خوردن آن کرمها را در شکم می کشد ولی در هنگام تب باید از آن پرهیز نمایند و خوردن خرمای نارس ناشتا و نوشیدن آب پس از آن بدن را فربه و اگر آب نیاشامند لاغر می کند.

پنیر : خوردنش به تنهایی بسیار زیان دارد و باید آن را با گردو خورد تا سودمند باشد .

کدو : بر مغز و عقل می افزاید ، قلب غمگین رامحکم و برای درد قولنج مفید است .

به : عقل را زیاد، قلب را نیرومند و معده را تمیز می کند ، ناشتا خوردن آب به منی را پاکیزه می گدارند و باعث راحتی اعصاب می شود .

آویشن : خوردنش به هر صورت برای معده پرز می آورد و معده را تقویت می کند . باد بر و ضد عفونی کننده است .

عدس : آرد عدس بو داده تنشگی را قطع می کند ، معده را نیرو می بخشد و هیجان خون را فرو می نشاند ، قاعدگی دائمی را قطع می کند ، دل را نازک و اشک را زیاد می کند.

سنجد : گوشتش گوشت می آورد و استخوانش استخوان می رویاند و پوستش پوست آور است . کلیه ها را گرم ومعده را دباغی می کند و ایمنی از بواسیر و ادرار قطره قطره است . ساقها را نیرو می بخشد . جذام را ریشه کن و برای تب سودمند است .

گلابی : دل را جلا می دهد ، دردهای اندرون را فرو می نشاند و معده را دباغی و تفویت می نماید گلابی و به با هم برابرند و در هنگام مسیری مفیدتر از ناشتا می باشند . کسی که دچار سنگینی و غش می شود باید پیش از صبحانه گلابی بخورد .

ماش : ماش را می پزند و کسیکه مبتلا به بهق ( لکه های پوستی ) مانند آبش را می نوشد و خود آنرا در غذایش می ریزند.