پایگاه اطلاع رسانی پرستاری

مقدمه:  آموزش باليني در محيط باليني صورت مي گيرد اين آموزش براي تبديل دانشجويان پرستاري به پرستاراني كه بتوانند به طور مستقل و با كفايت در امر مراقبت از بيمار فعاليت كنند حياتي است. يادگيري در محيط باليني دانشجويان را با چالش هايي مواجه مي سازد كه در كلاس درس وجود ندارند.

هدف: هدف از اين مقاله ارائه ديدگاه و تجارب دانشجويان پرستاري از کارآموزي در بالين وچالش ها و تنش هايي است که با آن مواجه می شوند.

روش کار: در اين مطالعه کيفي از کليه دانشجويان پرستاري پيوسته سال سوم و چهارم و ناپيوسته سال آخر  در دانشکده پرستاری و مامايي شهر گرگان براي شرکت در مطالعه دعوت به عمل آمد. براي جمع آوري اطلاعات از روش مصاحبه هاي انفرادي نيمه ساختار استفاده شد. چند سوال کليدي در تمام مصاحبه ها تکرار شد از قبيل "يک روز کارآموزي تان را برايم بگوييد؛ شده کارآموزي گذارنده باشيد كه برداشت تان اين بوده که خوب بوده ؟ ؛ شده کارآموزي گذارنده باشيد كه برداشت تان اين بوده که بد بوده ؟". مصاحبه ها خط به خط دست نويس و مطابق رويکرد " تحليل محتواي" آناليز شدند. جهت رعايت حقوق شرکت کنندگان، از آنان رضايت نامه شفاهي براي شرکت در مطالعه و ضبط صدا گرفته شد.

يافته ها: تحليل دست نوشته ها  مضامين متعددی را در خصوص تجارب دانشجويان پرستاری از کارآموزی در بالين آشکار ساخت. دانشجويان در محيط هاي باليني حاد بطور مداوم با محيطي پيچيده روبرو هستند که نه تنها اعتماد به نفس آنها را تهديد مي کند، بلکه در بعضي مواقع ايمني اين بيماران را نيز به خطر مي اندازد. بعضي از عوامل تنش زا که توسط دانشجويان پرستاري گزارش شده اند عبارتند از: اولين تجربه باليني، کمبود تجربه و دانش باليني براي انجام وظايف بعنوان دانشجو، استفاده از وسايل و تجهيزات، مسئوليت پذيري و ارتکاب خطا، مراقبت از بيماران در حال مرگ، ترس از نادانسته ها، ترس از صدمه زدن به بيماران، محدوديت زماني هنگام انجام وظايف پرستاري، جو غير دوستانه بخش، تعامل با مربی، احساس طرد شدن از جانب بيمار، ارزشيابي عملکرد باليني، خودارزيابي، مواجه شدن با وضعيتهايي نظير مرگ بيماران، روبروشدن با بيماران بدحال و انتظارات کارکنان.

بحث و نتيجه گيری: محيط های باليني داراي ويژگی هايي است كه كلاس درس از آنها بي بهره اند. كار باليني بخش بسيار مهمي از آموزش پرستاري را تشكيل مي دهد. كار باليني  دانشجويان را در جايي قرار می دهد كه با مشكلات واقعي روبرو می شوند از طرفی وجود عوامل تنش زا در محيط باليني اجتناب ناپذير است. مربيان باليني در بهترين موقعيت براي توسعه راهبردهاي دانشجويان براي مقابله با تنش هستند و بدين ترتيب مي توانند فرآيند آموزش- يادگيري را تسهيل نمايند. مربيان باليني می توانند از يافته هاي اين پژوهش براي بهبود كيفيت آموزش باليني استفاده نمايند.

کليد واژه:  دانشجوي پرستاري، کار آموزی باليني، تحقيق کيفی