هنوز كه هنوز است وقتی صحبت از اقشار مرفه جامعه می شود به ناگاه ذهنیتها به سمت پزشكان می رود در صورتی كه جامعه پزشكی هم دغدغه های اقتصادی سایر اقشار جامعه را دارد. شعار سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۰۸ «انسان سالم محور توسعه پایدار» نام گرفت تا بیش از پیش مقوله سلامت مورد توجه دولتمردان قرار بگیرد و بدانیم كه تحقق این شعار تنها با ارتقای سرانه بهداشت و درمان امكانپذیر خواهد بود. جامعه پزشكی كه یكی از اجزای اصلی جامعه به شمار می رود متاسفانه مورد كم توجهی متصدیان امور كشور قرار گرفته است. جمع كثیری از پزشكان كشور به دلیل مشكلات عدیده ای كه بر جامعه حاكم است آن طور كه باید و شاید نمی توانند از پس هزینه های زندگی برآیند و این در حالی است كه در تصورات ذهنی مردم پزشكان از مرفه ترین اقشار جامعه محسوب می شوند. ناگفته نماند كه جامعه پزشكی كشور نیز بر این باور است كه سهم پزشكان مرفه كمتر از ۱۰ درصد را شامل می شود كه این افراد نیز از پزشكانی هستند كه دارای تخصص و تجربه و سابقه طولانی در امر درمان بوده و حاصل سالها تلاش و زحمت خود را دریافت می كنند. متاسفانه تصوری كه از وضعیت پزشكان بر جامعه حاكم است باعث شده قشر زحمتكش پزشكان با نامهربانیهایی از سوی دولت مواجه شوند تا بدانجا كه طی دو سه سال اخیر موضوع افزایش تعرفه های پزشكی از حالت كاملا تخصصی خارج شده و به یك جنجال سیاسی تبدیل گردیده كه پیامد آن متوجه آحاد مختلف جامعه و افرادی است كه راهی مراكز درمانی می شوند.
گفته می شود یكی از بزرگترین مشكلات سالهای گذشته در بحث توجه به جامعه پزشكی ارزشگذاری برای خدمات پزشكان بوده است. به طوری كه ویزیت در نظر گرفته شده برای پزشكان عمومی، متخصصین داخلی و سایر تخصصها رقم بسیار ناچیز از بودجه ای است كه برای سلامت اختصاص می یابد كه این مسأله باعث می شود پزشك فرصت آن را نداشته باشد تا اساسی ترین كار را كه گرفتن یك تاریخچه و شرح حال از بیمار است انجام دهد. این در حالی است كه با یك ساعت صرف وقت برای هر بیمار ممكن است در بعضی اوقات مشكل او به طور كلی حل شود زیرا عدم گرفتن شرح حال در اغلب اوقات،كار درمان را با مشكل روبرو می كند. یك پزشك در سیستم بهداشت و درمان كشور در تأمین اجتماعی موظف به ویزیت روزانه ۴۰ تا ۵۰ بیمار است كه این كار نه تنها بیماران را با مشكل مواجه می كند بلكه كاری غیر ممكن نیز به شمار می رود. این مسأله باعث می شود هزینه ای را كه باید به یك پزشك بپردازیم، صرف مجموعه ای از كارهایی قرار دهیم كه نه تنها سودی نداشته بلكه برای بیمار ضرر نیز دارد و امیدواریم بتوانیم روزی این واقعیت را جا بیندازیم كه حقی را كه برای ویزیت لازم می باشد به پزشكان پرداخت كنیم.به گزارش مهر ایرج خسرونیا رییس جامعه پزشكان متخصص داخلی ایران با عنوان این مطلب كه بیشترین هزینه هایی كه در بخش بهداشت و درمان از جیب مردم پرداخت می شود مربوط به انجام جراحی، لوازم پزشكی مورد نیاز و دارو است گفت : آنچه مسلم است اینكه مشكل مردم در بخش درمان تعرفه های پزشكی نیست بلكه بالا بودن هزینه های عمل جراحی، تهیه لوازم مورد نیاز پزشكی و دارو است.
وی افزود : مشكل مردم این است كه وقتی به مراكز درمانی دولتی مراجعه می كنند باید هزینه زیادی را از جیب پرداخت كنند و این مسأله به خاطر عدم حمایت سازمانهای بیمه گر است. از سوی دیگر، مسعود مسلمی فرد نایب رییس انجمن پزشكان عمومی كشور وضعیت اقتصاد پزشكی در ایران را نابسامان و بحرانی خواند و افزود : مردم و جامعه پزشكی از شرایط حاكم بر حوزه سلامت كشور رضایت نداشته و معتقدند این مشكلات با شعار حل نمی شود. وی تنها راهكار خروج از این بحران را توجه دولت به بحث سرانه درمان و پزشك خانواده دانست و گفت : ساماندهی حوزه سلامت نباید جهت محور باشد زیرا در این صورت مشكلات پابرجا باقی خواهد ماند. عبدالرسول صداقت رییس انجمن رادیولوژی ایران با تأكید بر حفظ جایگاه پزشكان كشور از هجمه كلامی و مقرراتی كه از سوی مناصب مختلف متوجه جامعه پزشكی است اظهار تاسف نمود و گفت : به رغم سابقه بسیار طولانی ایران در طب دنیا این روزها بحث طب و طبابت در كشور با معضلهای اجتماعی در آمیخته و منجر به این شده كه جایگاه پزشكان دچار تزلزل شود.به گفته وی تزلزل جایگاه جامعه پزشكی باعث شده هر فردی به خودش اجازه بدهد پزشكان را با روشهای مختلف تهدید و یا بعضا تحقیر كند كه بروز چنین وضعیتی متوجه متصدیان امور اجرایی كشور است.
رییس انجمن رادیولوژی ایران با تأكید بر اینكه وجود پزشكان در جامعه منجر به افزایش امنیت روانی در كشور می شود اظهار داشت : هرگونه تزلزل در جامعه پزشكی منجر به تزلزل در امنیت اجتماعی می شود. در آستانه روز پزشك (اول شهریور) برنامه ها وهمایشهای مختلفی از سوی مجامع علمی و... در نقاط مختلف برگزار می شود و طی آن از تعدادی از پزشكان زحمتكش با اهدای لوح و هدایایی تقدیر به عمل می آید و اینگونه روز پزشك هم مثل سایر مناسبتها به پایان می رسد اما مشكلات و دغدغه های پزشكان همچنان پابرجاست و همین مسأله باعث می شود كه جایگاه جامعه پزشكی آنطور كه باید و شاید از مقام مرتبه لازم در كشور برخوردار نباشد.