دانشمندان در گذشته بر اين باور بودند كه هورمونهاي استروئيدي جنسي نظير هورمونهاي استروژن و آندروژن ميتوانند براحتي وارد هر يك از سلولهاي بدن بشوند و براي اين منظور با ترشح از مجراي غشاي محافظ روي سلول وارد سلول ميشوند و با تغيير دادن نحوه عمل ژنها در درون سلولهايي كه وظايف جنسي را بر عهده دارند آنها را فعال ميسازند و در بقيه انواع سلولها تغييري بوجود نميآورند.
اما تحقيقات بعدي روشن ساخت كه تقريبا همه هورمونهاي استروژن و آندروژني كه در جريان خون به حركت در ميآيند متصل به مولكولهاي پروتئين بزرگي هستند كه مانع از ورود آنها به درون سلولها ميشوند.
به اين ترتيب اين پرسش مطرح شد كه اين هورمونها با استفاده از كدام مكانيزم به درون سلولهاي مورد نظر نقب ميزنند.
به نوشته نشريه علمي سل = سلول آندرس نيكجائر از دانشگاه آرهوس در دانمارك و تامس ويلنو از مركز پزشكي مولكولي ماكس دلبروك در برلين به اتفاق همكاران ديگر خود نشان دادهاند كه بر روي سطح خارجي سلولهاي جنسي و سلولهاي كه در توليد مثل نقش دارند گيرندههاي مخصوصي موسوم به مگالين وجود دارد.
اين گيرندهها مجموعه هورمون-پروتئين را در بر ميگيرند و با بازيافت پروتئيني كه به هورمون متصل است، هورمون را آزاد ميكنند و به آن اجازه ميدهند كه وارد سلول شود و ژنهاي مورد نظر را فعال كند.
در آزمايشهايي كه بر روي موشهايي صورت گرفت كه گيرنده هاي مگالين آنها با روشهاي ژنتيكي از بين برده شده بود، مشاهده شد كه اين موشها در توليد مثل با مشكل مواجه شدهاند و رشدشان در اين زمينه مختل شده است.
http://ino.blogfa.com/ پايگاه اطلاع رساني پرستار و پرستاري
صفحه اصلی
موضوع :
